МЫ – ПАТРЫЁТЫ СВАЁЙ РАДЗİМЫ 11

МЫ – ПАТРЫЁТЫ СВАЁЙ РАДЗİМЫ

Патрыятызм — гэта адданасць і любоў да сваёй айчыны, да свайго народа і гатоўнасць да любых ахвяр і подзвігаў у імя інтарэсаў сваёй Радзімы.  Гэта азначае жыць дзеля паляпшэння сваёй краіны, служыць ёй усімі магчымымі спосабамі і ахвяраваць сваім жыццём кожны раз, калі ёсць неабходнасць.  Шмат людзей у мінулым служылі сваім краінам і нават аддалі для гэтага сваё жыццё.  Многія людзі па-ранейшаму працягваюць служыць сваёй краіне з такой жа адданасцю. 

Да прыкладу ў вялікай айчыннай вайне змагары за свабоду ў былі напоўнены пачуццём патрыятызму.  Яны не клапаціліся пра сябе і самааддана працавалі над народам.  Нават сёння шмат людзей прысвячаюць сябе служэнню нацыі любым магчымым спосабам.  Аднак пачуццё патрыятызму паступова знікае.  Сённяшняя моладзь не праяўляе патрыятызму гэтак жа моцна, як і папярэднія пакаленні.  Пажылыя людзі павінны прыкласці намаганні, каб выхаваць пачуццё патрыятызму ў сваіх дзяцей.  Такія ўстановы, як школы і каледжы, павінны таксама садзейнічаць таму ж.  Моладзь краіны павінна любіць і паважаць краіну і імкнуцца да яе ўмацавання.Патрыятызм гэтае пачуццё не толькі кахання да сваёй Радзімы, але і здольнасць устаць на яе абарону ў любы час.  Чалавек кахае ўсё жыццё тыя месцы, дзе ён нарадзіўся, сваю вуліцу, сваё мястэчка, сваю краіну.  І калі нават яму прыйшлося з’ехаць з роднага краю, ён усё роўна сумуе за сваёй Радзімай.

Кожны чалавек можа зрабіць нешта карыснае для сваёй Радзімы, і тым самым палепшыць сваё ўласнае жыццё.  Кенэдзі казаў, што чалавек павінен у першую чаргу зрабіць дабро для сваёй краіны.  З гэтым сцвярджэннем я не магу поўнасцю пагадзіцца.  Ад аднаго чалавека мала што можа змяніцца.  Для шчаслівага пражывання на тэрыторыі асобна ўзятай краіны неабходны высілак мас.Я думаю, што калі будуць арганізаваныя буйныя суполкі, якія паспрабуюць дапамагчы Радзіме, то, магчыма, умовы існавання палепшацца. Але, у любым выпадку, чалавек павінен добраахвотна прыносіць карысць грамадству і дзяржаве, ад гвалтоўнага прымусу яго да гэтай карысці не будзе. Па маіх назіраннях і навуковых разліках сённяшні дзень у нашай краіне вялікі працэнт людзей, якія імкнуцца пакінуць яе межы.  Гэтыя людзі спадзяюцца на лепшае жыццё ў іншай дзяржаве, але ня кожны разумее, што ў іншым месцы зусім не абавязкова будзе добра. Нездарма Грыбаедаў пісаў, што лепей там, дзе нас няма.Чалавек не заўсёды ўсведамляе, што патрэбен той краіне, у якой нарадзіўся і жыве. 

Дзякуючы сваім разважанням я прыйшла да высновы, што дабрабыт дзяржавы залежыць ад грамадства. Кожны чалавек, зрабіўшы добрую справу для сваёй краіны, паляпшае і сваё жыццё.  Самае галоўнае ў адносінах чалавека да дзяржавы — гэта патрыятызм. Калі людзі будуць кахаць сваю краіну, то яны змогуць паставіць яе на правільны шлях. Я цалкам згодна з гэтым выказваннем, яно паказвае нам тое, што калі хочаш памяняць нешта ў сваёй краіне, трэба не чакаць, а пачынаць дзейнічаць самому.  У гісторыі шмат прыкладаў таго, як людзі мянялі ўладу ў дзяржаве, у тым ліку і ў нашай краіне.  Усё залежыць ад кожнага члена грамадства паасобку, а не ад мас. Калі мы пачнем дзейнічаць, то атрымаем краіну, пра якую марым.

Мой прадзядуля пераадычна расказваў мне гісторыі пра сваё дзяцінства і пра кашмарныя падзеі вайны. Цяпер у мяне ёсць малодшы брат, ён пазбаўлены такіх важных урокаў жыцця, таму што нашага прадзеду больш няма. Я дакладна ведаю: пасталеўшы, мы зусім па-рознаму будзем ставіцца да нашай агульнай Радзімы, нават чытаючы адны і тыя ж кнігі. Я думаю вельмі важна прывіваць з малых гадоў дзецям пачуццё да патрыятызму.  Кожны дарослы адказвае за лёс сваёй Радзімы.

Добавить комментарий