Быць як…хто? 8

Быць як…хто?

Як часта вы глядзіце тэлебачанне? Нават не столькі навіны, колькі розныя серыялы, шоу, музычныя кліпы. Напэўна ёсць хоць адзін акцёр або артыст, магчыма, вядучы, які вам падабаецца, які з’яўляецца вашым кумірам. Вы не толькі ведаеце ўсё яго знакамітыя выказванні, біяграфію і стыль у вопратцы, але і пераймаеце гэта. Дапусцім, хочацца пражыць такое​​ж яркае жыццё, як і ў вашага куміра. Што ж вы атрымаеце ўзамен? Страту індывідуальнасці.

Калі не кожны глядзеў серыял «Доктар Хаус», то ўжо сапраўды кожны пра яго чуў. Для многіх гледачоў Х’ю Лоры, акцёр, які выконвае ролю галоўнага героя, стаў кумірам. Што моладзь бачыць на экране? Як доктар без складанасцяў ставіць дакладныя дыягназы і зло паджартоўвае з калег. Думаю, серыял «Доктар Хаус» многіх прымусіў неўсвядомлена пайсці ў медыцынскі ўніверсітэт. Я не ведаю ні аднаго фільма ці серыяла, дзе паказана, якая ва ўрачоў цяжкая праца. Яны нясуць адказнасць за жыццё кожнага чалавека, яны павінны дакладна ведаць прыкметы кожнай хваробы, умець падтрымаць пацыентаў, паспяхова праводзіць складаныя аперацыі. Аднак на тэлебачанні паказваюць толькі чыстыя новыя бальніцы і «лёгкі хлеб» урачоў. Хіба моладзь мае ўяўленне пра тое, куды яна ідзе і якая гэта цяжкая праца? Для любога акцёра, якім бы ні было яго майстэрства, гэта ўсяго толькі роля. Ён вучыць сцэнарый, пераймае вобраз — але не жыве такой прафесіяй. Менавіта таму ўстановы адукацыі трэба выбіраць у першую чаргу свядома, а не абапірацца на прыклад, што падае ваш кумір.

Хацелася б падняць і іншую праблему. Магчыма, вам вядомы амерыканскі рэпер 50 cent. Нейкі час ён з’яўляўся адным з самых «прадаваных» спевакоў у свеце. Аднак да музычнай кар’еры ён займаўся злачыннай дзейнасцю. 50 cent вырас у квартале Паўднёвая Джамэйка раёна Queens, Нью-Ёрк. Гэта квартал для жабракоў, таму спачатку 12-гадовы Кёрціс Джэксан зарабляў на жыццё толькі прадаючы наркотыкі. Яго кумірам быў гангстэр 1980-х па мянушцы 50 cent (адсюль і сцэнічнае імя рэпера). Пры продажы наркотыкаў Кёрціс заўсёды паўтараў цытату гангстара: «Я забяспечваю сябе любымі спосабамі». У 1994 годзе яго арыштавалі і пазбавілі волі на 3 гады. У 2003 годзе ў яго стралялі 9 разоў. Цяпер ён не толькі спявак, але і кумір для многіх. Вы ўяўляеце, колькі маладых людзей хоча быць такімі ж? Большасць падлеткаў не разумеюць праблему наркаманіі. Як паказвае статыстыка, 60% ад агульнай колькасці наркаманаў — гэта моладзь ва ўзросце ад 13 да 30 гадоў і толькі 20% — гэта людзі больш старэйшага ўзросту. На думку экспертаў, кожны наркаман залучае ўслед за сабой ва ўжыванне наркотыкаў 13-15 чалавек. Зноў жа: адны ідуць па слядах іншых. Вашым кумірам з’яўляецца падлетак-наркаман? Далучайцеся да яго, вядзіце падобны лад жыцця, забудзьцеся аб здаровым ладу. Ну і якім будзе вынік? Ад наркатычнай залежнасці вельмі цяжка пазбавіцца, яна вядзе толькі да смерці. Прыблізная працягласць жыцця наркаманаў з моманту пачатку ўжывання наркотыкаў складае ў сярэднім 4-5 гадоў. За апошнія гады колькасць смерцяў ад ужывання наркотыкаў павялічылася ў 12 разоў, сярод дзяцей — у 42 разы. Не здзіўлюся, калі даведаюся, што тыя дзеці проста хацелі быць на кагосьці падобнымі. Практычна ва ўсім свеце забароненыя наркотыкі, а на Філіпінах і яшчэ шэрагу краін за наяўнасць наркотыкаў чалавека прыгаворваюць да смяротнага пакарання. Я лічу, грамадства павінна прапагандаваць адмову ад наркотыкаў, каб выратаваць больш людскіх жыццяў. На мой погляд, гэты «рух» павінна пачацца з журналістаў. Яны павінны паказаць, што такое індывідуальнасць і як гэта важна. Дарэчы, асабліва нельга быць “аднолькавымі” журналістам. Кожны, хто з’яўляецца прадстаўніком гэтай прафесіі, дае грамадству нешта новае. Немагчыма было б глядзець аднолькавыя рэпартажы, чытаць аднолькавыя артыкулы або слухаць адны і тыя ж «свецкія» навіны. Напрыклад, знакаміты тэлежурналіст Лары Кінг праславіўся тым, што за сваю кар’еру правёў больш за 50 тысяч інтэрв’ю з палітыкамі, спартсменамі, артыстамі і іншымі знакамітасцямі. Так, цяпер інтэрв’ю можа ўзяць у любога чалавека практычна кожны журналіст. Аднак на той час гэта была інавацыя, новы напрамак у журналістыцы. Да таго ж трэба было дамагчыся сустрэчы са знакамітасцямі, падрыхтаваць пытанні, адказы на якія цікава было б пачуць кожнаму гледачу. Мне здаецца, што менавіта дзякуючы Лары Кінгу інтэрв’ю і атрымала такую ​​папулярнасць. Ён унёс у свет журналістыкі тое, чаго раней у ёй не было. Сучасныя журналісты таксама павінна вынаходзіць новыя жанры, новыя праграмы, новыя спосабы перадачы інфармацыі.

Я лічу, заўсёды трэба аддаваць справаздачу сваім дзеянням. Нават калі вам падабаецца нейкі спявак або акцёр, не спяшаецеся быць падобнымі на яго, паўтараць яго шлях да славы. У вас сваё жыццё і свой лёс. Ніхто не зацікавіцца чалавекам, які імкнецца быць кім заўгодна, толькі не сабой. Запомніце: хтосьці можа быць эпатажным, як Лэдзі Гага, хтосьці будзе змагацца са сваёй знешнасцю, як Майкл Джэксан, хтосьці адважыцца на складаную аперацыю, як Анджэліна Джолі. Ну а што ж вы? Выберыце сваім кумірам індывідуальнасць і тады вы ніколі не памыліцеся.

Добавить комментарий