“Шэкспіраўская ноч” на новы лад 8

“Шэкспіраўская ноч” на новы лад

Спектакль “Сон у Купальскую ноч” з’явіўся на падмостках нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы адносна нядаўна: летам 2018 года, і ўжо за такі невялікі прамежак часу паспеў нарабіць нямала шуму сярод выпрабаванай публікі. Рэжысёрам гэтай пастаноўкі выступіў кіраўнік Навасібірскага драматычнага тэатра — Андрэй Прыкаценка, які прыехаў у Мінск па запрашэнні мастацкага кіраўніка  Нікалая Пінігіна.
Асновай гэтага спектакля стала п’еса Уільяма Шэкспіра “Сон у летнюю ноч”, і, як бачна, стваральнікі гэтага перформанса вырашылі крышачку пагуляцца з назвай, перарабіўшы яе на свой лад, такім чынам пакінуўшы відавочную для ўсіх адсылку. 

“Шэкспіраўская ноч” на новы лад 9

Яшчэ да пачатку п’есы, вялікую ўвагу прыцягвае сцэнічная пляцоўка, бо для гэтай пастаноўкі яна абсталявана вельмі незвычайным чынам. Па-першае, пасярод сцэны знаходзіцца вялікі празрысты куб, у якім і адбываецца большая частка ўсіх дзеянняў. Па-другое, месцы для гледачоў размешчаны не па звыклай для ўсіх тэатраў схеме: глядацкая зала і балкон. Але таксама месцы ёсць і на сцэне, вакол самога куба. На мой погляд, такая задумка з’яўляецца вельмі добрай спробай яшчэ больш уцягнуць тэатралаў у гушчу падзей. 

“Шэкспіраўская ноч” на новы лад 10

Увогуле, трэба адзначыць, што акцэнт у гэтым спектаклі зроблены больш на візуальную частку, чым на сцэнарную, бо ў пастаноўцы развіваецца толькі адна асноўная сюжэтная лінія з закаханымі афінянамі (усяго ж іх тры). Пераклад Шэкспіраўскай п’есы зрабіў Алесь Разанаў, і гучыць ён, на мой погляд, даволі прыемна і меладычна. Яшчэ адным сюрпрызам для гледачоў стане рэп на роднай мове, але тут справа густу. Спадабаецца не ўсім.

“Шэкспіраўская ноч” на новы лад 11

Што непасрэдна да самаго спектакля, то ў асноўным ён завязаны на рознага кшталту тэхнічных момантах. Эльфы катаюцца на гіраскутарах.  На кубе амаль увесь час нешта праецыюецца: тэкст паэмы, словы песен, розныя фотаздымкі, відэа з тэлефона, які не выпускае з рук лясны дух Робін, і яшчэ шмат іншых візуальных эфектаў. Акцёры раз-пораз з’яўляюцца з-пад сцэны, такім чынам дыманструючы яе механічныя магчымасці. Ды і ў цэлым уся пастаноўка крычыць: “Паглядзіце на нас! Во, як мы можам!”. Часам гэта насамрэч крыху стамляе і не хапае невялікага перапынку. Спектакль ідзе дзве гадзіны без антракту, але па адчуванні здаецца, што больш. Аднак, нягледзячы на ўсе гэтыя недахопы, з пункту гледжання візуальнай часткі, ўсё зроблена даволі цікава і прыгожа. 

Акцёрская гульня нядрэнная, хаця ў некаторых момантах падавалася больш эмацыйнай, чым трэба, але без нюансаў не абыходзіцца. Больш за ўсё мне спадабаўся герой, якога сыграў Павел Харланчук (Робін, як я ўжо адзначала раней). Мне ён падаўся вельмі харызматычным, вясёлым, даволі своеасаблівым, ну і галоўнае — лёсавырашальным, бо менавіта з-за яго памылковых дзеянняў пачынаецца ўся заваруха паміж героямі. 

“Шэкспіраўская ноч” на новы лад 12

Знешні від акцёраў даволі лаканічны і, я бы нават сказала стылёвы (модныя зараз “марцінсы” яскравае таму пацверджанне). Героі п’есы апрануты ў касцюмы светлых колераў, што быццам бы пераносіць нас у нейкае звышінтэлектуальнае грамадства са старонак якой-небудзь фантастычнай (постакаліптычнай) антыўтопіі. 

Карацей, усё ў гэтым спектакле нагадвае нам, у якую эпоху мы жывем, ў якім накірунку развіваецца наша грамадства і куды мы ў рэшце рэшт рухаемся. А дрэнны гэты шлях ці не, вырашаць (і змяняць, калі трэба) толькі нам.

“Шэкспіраўская ноч” на новы лад 13

Добавить комментарий